Bu Tuproqda Bobom Qoldirgan Iz Bor lyrics

Bu tuproqda bobom qoldirgan iz bor, Har qarich yerida ming yillik sir bor. Kimdir o'zini fido qilmadi ozodligingga, Har bir giyohingda ajdoddan yod bor. Musofir yurtlarda yursam ham uzoq, Ko‘nglim O‘zbekiston, senga talpinur. O‘zga osmonlarda quyosh kulsa ham, O‘z yurtim tongiga yuragim intizor. O‘zbekiston! Jonim O‘zbekiston! Sen yuragimdagi o‘chmas bir doston. Dunyo menga butun boyligin bersa, Senga teng kelolmas hech bir saltanat! O‘zbekiston! Muqaddas makonim! Sen mening g‘ururim, sen mening sha’nim! So‘nggi nafasimda aytar so‘zim shu: O‘zbekman! Vatanim — O‘zbekiston! Samarqand ko‘ksida tarix uyg‘onar, Buxoro har toshi hikmat so‘zlaydi. Navoiy misrasi dillarga qo‘nar, Ajdodlar merosi qalbda yashaydi. Bayrog‘ing hilpirar moviy osmoningda, Qadimiy Turonning nafasi qoningda. Sen uchun halol yashash — eng oliy burchim, Nomusing, sha’ningdir mening ishonchim. O‘zbekiston! Jonim O‘zbekiston! Sen yuragimdagi o‘chmas bir doston. Dunyo menga butun boyligin bersa, Senga teng kelolmas hech bir saltanat! O‘zbekiston! Muqaddas makonim! Sen mening g‘ururim, sen mening sha’nim! So‘nggi nafasimda aytar so‘zim shu: O‘zbekman! Vatanim — O‘zbekiston! Onamning duosi, otamning izi, Bolalik xotiram — hovlimning yuzi. Bir hovuch tuprog‘ing ko‘zimga surtsam, Dunyodagi barcha boylikdan aziz. Agar bir kun so‘nggi manzilim kelsa, Tuprog‘ing bag‘rida oromim bo‘lsa. Ismim unutilsa, bir kun yo‘qolsam, Vatanim, noming-la yuragim qolsa! O‘zbekiston! O‘zbekiston! Gullab yashnagin, jonajon Vatan! Sening farzandingman, sening o‘g‘lingman, O‘zbekman! O‘zbekiston — ONA VATAN!