موڪل ڏي ته ملير وڃان lyrics

موڪل ڏي ته ملير وڃان

Mokal De Ta Malir Wanjan

Grant leave so I may go to Malir

Mokal De Ta Malir Wanjan

موڪل ڏي ته ملير وڃان،

Mokal de ta Malir wanjan,

Grant leave so I may go to Malir,

پنهنجي مارن سان وڃي ملان،

Panhinje maran saan wanjhi milan,

And meet my people.

عمر سائين، دلڙي چوي،

Umar Sain, dilri chaway,

Oh Lord Umar, my heart says,

پنهنجي ديس جي مٽيءَ ۾ رهان۔

Panhinje des ji mitti'a mein rahan.

I want to stay in the soil of my land.

موڪل ڏي ته ملير وڃان،

Mokal de ta Malir wanjan,

Grant leave so I may go to Malir,

پنهنجي مارن سان وڃي ملان،

Panhinje maran saan wanjhi milan,

And meet my people.

محل محلات نه وڻن مون کي،

Mahal mahalat na wanan mon khe,

Palaces do not please me,

پنهنجي جهوپڙيءَ ۾ وڃي رهان۔

Panhinje jhopri'a mein wanjhi rahan.

I want to go and live in my hut.

سونيون ڀتيون، سونا دروازا،

Soniyun bhatiyun, sona darwaza,

Golden walls, golden doors,

دل ۾ منهنجي درد جا آوازا،

Dil mein munhinje dard ja awaza,

In my heart are sounds of pain.

تنهنجي محل ۾ سک نه ملي ٿو،

Tuhinje mahal mein sukh na mili tho,

In your palace, I find no peace,

مارن کان سواءِ ساهه نه هلي ٿو۔

Maran khan siwai saah na hali tho.

Without my people, my breath does not flow.

ٿر جي واري ياد اچي ٿي،

Thar ji wari yaad achi thi,

The sand of Thar comes to mind,

مٺڙي ٻولي ياد اچي ٿي،

Mithri boli yaad achi thi,

The sweet language comes to mind,

امڙ جي لولي، بابا جو پيار،

Ambar ji loli, baba jo pyar,

Mother's lullaby, father's love,

مارن کان سواءِ سڃو سنسار۔

Maran khan siwai sanjho sansar.

Without my people, the world is empty.

موڪل ڏي ته ملير وڃان،

Mokal de ta Malir wanjan,

Grant leave so I may go to Malir,

پنهنجي مارن سان وڃي ملان،

Panhinje maran saan wanjhi milan,

And meet my people,

عمر سائين، رحم ڪر مون تي،

Umar Sain, raham kar mon te,

Oh Lord Umar, have mercy on me,

پنهنجي ديس ڏانهن واپس وڃان۔

Panhinje des danhan wapas wanjan.

So I may return to my land.

عمر راجا، ٻڌ تون منهنجي،

Umar Raja, budh tun munhinje,

King Umar, listen to me,

دلڙي رهي ٿي ديس ۾ منهنجي،

Dilri rahi thi des mein munhinje,

My heart remains in my homeland.

تنهنجا هيرا، تنهنجا موتي،

Tuhinja heera, tuhinja moti,

Your diamonds, your pearls,

مارئيءَ کي نٿا وڻن اهي۔

Marui'a khe natha wanan ahay.

Marui does not desire them.

مارن سان منهنجو سڱ پراڻو،

Maran saan munhinjo sangh purano,

My bond with my people is old,

ملير آهي ديس سهڻو،

Malir ahe des sahno,

Malir is a beautiful land,

تنهنجي دولت ڪهڙي ڪم جي،

Tuhinje daulat kahri kam ji,

What good is your wealth,

جڏهن دلڙي آهي اداس منهنجي۔

Jadhan dilri ahe udas munhinje.

When my heart is sad?

راتيون روئي، ڏينهن گذاريان،

Ratiyun roi, din guzarayan,

I spend nights crying, days passing,

مارن جا مان خواب نهاريان،

Maran ja man khwab nahariyan,

I gaze at the dreams of my people.

ٿر جي ڌرتي سڏي ٿي مون کي،

Thar ji dharti saday thi mon khe,

The land of Thar calls to me,

ملير جي خوشبوءِ ڇڪي ٿي مون کي۔

Malir ji khushboo'a chaki thi mon khe.

The fragrance of Malir pulls me.

قيد ۾ آهيان، دل آزاد،

Qaid mein ahayan, dil azad,

I am in captivity, but my heart is free,

مارن سان ملڻ جي دل ۾ آس،

Maran saan milan ji dil mein aas,

In my heart is the hope of meeting my people.

جيستائين ساهه جسم ۾ رهندو،

Jistain saah jism mein rahndo,

As long as breath remains in my body,

مارئيءَ جو ديس دل ۾ رهندو۔

Marui'a jo des dil mein rahndo.

Marui's land will remain in her heart.

موڪل ڏي ته ملير وڃان،

Mokal de ta Malir wanjan,

Grant leave so I may go to Malir,

پنهنجي مارن سان وڃي ملان،

Panhinje maran saan wanjhi milan,

And meet my people.

محل نه گهرجن، هيرا نه گهرجن،

Mahal na gharjan, heera na gharjan,

I don't need palaces, I don't need diamonds,

پنهنجي ٿر جي ڌرتيءَ ۾ رهان۔

Panhinje Thar ji dharti'a mein rahan.

I want to stay in the land of my Thar.

موڪل ڏي ته ملير وڃان،

Mokal de ta Malir wanjan,

Grant leave so I may go to Malir,

پنهنجي مارن سان وڃي ملان،

Panhinje maran saan wanjhi milan,

And meet my people.

مارئيءَ جي هيءَ سچي ڪهاڻي،

Marui'a ji hi'a sachi kahani,

This is Marui's true story,

ديس جي محبت سڀ کان نرالي۔

Des ji muhabbat sabh khan nirali.

The love for one's land is unique above all.