Beton Islak Gözlerim Kısık Bakıyor lyrics

Beton ıslak gözlerim kısık bakıyor

Concrete wet, my eyes look narrowly

Masada duman var hesaplar kapalı duruyor

There's smoke on the table, accounts remain closed

Dost dediklerim pusuda sessizce bekliyor

Those I called friends wait silently in ambush

Ben sustukça arkamdan hikaye yazıyorlar

The more I stay silent, the more they write stories behind my back

Gece uzun sabah uzak uykular haram oldu

The night is long, morning far, sleep has become forbidden

Sokak lambası titrer gölgem bile yabancı durur

The street lamp flickers, even my shadow feels alien

Kalemim tetik gibi her hecem mermi gibi

My pen is like a trigger, every syllable like a bullet

Bir çizikte defter kapatırım iz bırakmadan

With one scratch, I close the notebook, leaving no trace

Gölgeden geldim sokağa adımı kazıdım

I came from the shadow, carved my name onto the street

İpek gömlek içinde çelik gibi yürek taşırım

Inside a silk shirt, I carry a heart of steel

Sırtımda yılların yükü gözümde tek hedef var

The burden of years on my back, a single goal in my eyes

Saat dörtte şehir susar ben konuşurum içimden

At four o'clock, the city falls silent, I speak from within

Vicdanı geride bıraktım yola devam ederim

I left my conscience behind, I continue on my way

Kağıt temiz durur altı kirli ve karanlık

The paper stays clean, its underside dirty and dark

Konuşursan batarsın susarsan kaybolursun burada

If you speak, you sink; if you stay silent, you get lost here

Ortası yok bu şehrin ya yanarsın ya donarsın

There's no middle ground in this city, you either burn or freeze

Ben ikisini de gördüm ayakta kalmayı öğrendim

I've seen both, I've learned to stay on my feet

Ah aga vah aga bu yolun dönüşü yokmuş meğer

Oh brother, alas brother, it turns out there's no turning back from this path

Bir rüzgar değdi içime tek bir zefir gibi soğuk

A wind touched me, cold like a single zephyr

O günden sonra kalbim buz tuttu sustum derinden

Since that day, my heart froze, I fell silent deeply

Bu hayat satranç ben piyon değilim vezirim

This life is chess, I'm not a pawn, I'm the queen

Hamlem keskin sözüm ağır gözlerim kara

My move is sharp, my word heavy, my eyes dark

Karanlıkta parlayan tek şey vicdan değil

The only thing that shines in the dark is not conscience

Ben parayı değil iz bırakan sözü seçtim

I chose the word that leaves a mark, not money

Dün gülen yüzler bugün camdan bile bakmıyor

Faces that smiled yesterday don't even look through the window today

Defterde isimler silindi tek tek çizildi hepsi

Names in the notebook were erased, all crossed out one by one

Kalanlar yanımda değil gölgede sıralı duruyor

Those who remain are not by my side, they stand in line in the shadow

Ben yolumdan dönmedim çizgimden şaşmadım asla

I never turned from my path, never deviated from my line

Son perde kapandı defter dürüldü bitti artık

The final curtain fell, the notebook was rolled up, it's over now

Ben bildiğim yoldan yürürüm geri adım atmam

I walk the path I know, I don't take a step back

Yazdıklarım kefenim oldu çıkarıp atmadım hiç

What I wrote became my shroud, I never took it off