Κανείς Δέν Είδε Τά Δάκρυα lyrics

Κανείς δέν είδε τά δάκρυα,

Kaneís dén eíde tá dákrya,

No one saw the tears,

πού μούσκευαν τήν καρδιά...

poú moúskevan tín kardiá...

that soaked the heart...

Κανένας δέν άκουγε,

Kanénas dén ákouge,

No one heard,

τά ουρλιαχτά,

tá ourliachtá,

the howls,

πού Άηχα έβγαζε,

poú Áïcha évgaze,

that the soul

ή ψυχή...

í psychí...

soundlessly let out...

Κανείς δέν άπλωσε,

Kaneís dén áplose,

No one reached out,

χέρια,

chéria,

hands,

νά ελαφρύνει τό βάρος...

to lighten the burden...

Η κρίση ανοίκει σέ όλους...

I krísi anoíkei sé ólous...

Judgment belongs to everyone...

Η Αντίληψη ΟΧΙ...

I Antílipsi OCHI...

Perception, NO...

Άν κοιτάξεις στό μυαλό μου,

Án koitáxeis stó myaló mou,

If you look into my mind,

μόνο ξεχαρβαλωμένες,

móno xechárvaloménes,

only broken,

σκέψεις θά δείς...

sképsis thá deis...

thoughts you will see...

Άν κοιτάξεις τήν καρδιά μου,

Án koitáxeis tín kardiá mou,

If you look into my heart,

ένας μάστορας προσπαθεί,

énas mástoras prospatheí,

a craftsman tries,

να τίς επισκευάσει...

na tís episkefásei...

to repair them...

Υπάρχουν πολλά ανεξήγητα,

Ypárchoun pollá anexígita,

There are many unexplained,

πράγματα στήν ζωή...

prágmata stín zoí...

things in life...

Γιατί...

Giatí...

Why...

Βρέχει πάντα,

Vréchei pánta,

Does it always rain,

σέ ανθρώπους...

sé anthrópous...

on people...

Πού αξίζουν,

Poú axízoun,

Who deserve,

Τόν περισσότερο ΉΛΙΟ...

Tón perissótero ÍLIO...

The most SUN...

Πότε γαμώ τήν ψυχή μου,

Póte gamó tín psychí mou,

When, damn my soul,

θά σταματήσω νά μαθαίνω...

thá stamatiso ná mathaíno...

will I stop learning...

Νά ησυχάσει,

Ná isychásei,

To calm down,

τό γαμημένο τό μυαλό,

tó gamiméno tó myaló,

the damn mind,

νά φτάσει κάπου...

ná ftásei kápu...

to reach somewhere...

Δέν θέλει άλλα γιατί,

Dén thélei álla giatí,

It doesn't want more 'whys',

παραμορφώθηκε...

paramorfóthike...

it has been deformed...

Πού είναι ή αλήθεια;

Poú eínai í alítheia?

Where is the truth?

Πόσο ψέμα,

Póso pséma,

How much lies,

Νά αντέξει;

Ná antéxei?

Can it endure?

Παιδάκι ακόμη,

Paidáki akómi,

Still a child,

Στό σπίτι η άγνοια,

Stó spíti i ágnoia,

At home, ignorance,

Ξέβρασε Τό γιατί,

Xévrase Tó giatí,

Washed ashore The 'why',

Πού άπλα κοιμόταν...

Poú ápla koimótan...

That was simply sleeping...

Στό δημοτικό,

Stó dimotikó,

In elementary school,

άρχισα να αναρωτιέμαι,

árchisa na anarotiémai,

I started to wonder,

όχι αντιδραστικά,

óchi antidrastiká,

not reactively,

Από απλή παιδική άγνοια,

Apó aplí paidikí ágnoia,

From simple childish ignorance,

μονίμως ή γωνιά τής τάξης,

monímos í goniá tís táxis,

always the corner of the classroom,

Μέ τό ένα πόδι ψηλά,

Mé tó éna pódi psilá,

With one foot up,

Δεύτερη φύση μου,

Défteri fýsi mou,

My second nature,

στήν καλύτερη περίπτωση,

stín kalýteri períptosi,

at best,

Ή ανάλογα μέ τά κέφια,

Í analoga mé tá kéfia,

Or depending on the mood,

τού δασκάλου,

toú daskálou,

of the teacher,

πού δέν σήκωνε,

poú dén síkone,

who wouldn't tolerate,

μύγα στό σπαθί του...

mýga stó spathí tou...

a fly on his sword...

Τήν βέργα τής μάνας μου,

Tín vérga tís mánas mou,

My mother's rod,

Αντικατέστησε,

Antikatéstise,

Was replaced by,

Ο ξύλινος χάρακας,

O xýlinos chárakas,

The wooden ruler,

μέ τά χέρια τεντωμένα,

mé tá chéria tentoména,

with hands outstretched,

όχι από τήν πλευρά,

óchi apó tín plevrá,

not on the side,

τής παλάμης,

tís palámis,

of the palm,

Ο καθιερωμένος

O kathieroménos

The established

σωφρονισμός...

sofronismós...

chastisement...

Γιά τό γαμημένο Γιατί...

Giá tó gamiméno Giatí...

For the damn 'Why'...

Πού δέν ξανακοιμήθηκε

Poú dén xanakkoimíthike

That never slept again

Ποτέ...

Poté...

Ever...

Απ' τά γεννοφάσκια μου,

Ap' tá gennofáskia mou,

Since my swaddling clothes,

γεμάτος ο τόπος,

gemátos o tópos,

the place is full,

Αδιάβαστους,

Adiávastous,

Of unread,

Καί διαβασμένους πλάνους,

Kaí diavasménous plánous,

And learned deceivers,

καί εγώ ανήμπορη

kaí egó anímpori

and I am helpless

να σβήσω τήν μοίρα,

na svíso tín moíra,

to erase the fate,

πού μέ ξέβρασε,

poú mé xévrase,

that washed me ashore,

σέ έναν κόσμο απόκοσμο,

sé énan kósmo apókosmo,

in an otherworldly world,

Μοναχικά παλεύω,

Monachiká palévo,

I struggle alone,

νά ισορροπήσει,

ná isorropísei,

for the heart to balance,

η καρδιά μέ τό μυαλό...

i kardiá mé tó myaló...

with the mind...

Καί νά πού σήμερα,

Kaí ná poú símera,

And so today,

σωστό ή λάθος...

sostó í láthos...

right or wrong...

Ποτέ δέν ντράπηκα,

Poté dén ntrápika,

I was never ashamed,

γιά τήν περπατησιά μου...

giá tín perpatisiá mou...

of my walk...

Ο κόσμο σας,

O kósmo sas,

Your world,

Δεν κρατά χάρακα,

Den kratá chárakka,

Doesn't hold a ruler,

Μά Ηλεκτρονικό φίμωτρο,

Má Ilektronikó fímotro,

But an Electronic muzzle,

Στά γαμημένα γιατί...

Stá gamiména giatí...

On the damn 'whys'...

Τά κακώς κείμενα τού σήμερα...

Tá kakós keímena toú símera...

The wrongs of today...

Πού θέλει πάντα νά έχουν δίκιο,

Poú thélei pánta ná échoun díkio,

That always want the many,

Οι πολλοί...

Oi polloí...

to be right...

Εγώ η μία

Egó i mía

I, the one,

Κρατάω τήν παιδική άγνοια!!!

Kratáo tín paidikí ágnoia!!!

Hold onto childish ignorance!!!

Και...

Kai...

And...

Χαμένη μέσα σέ σκιές...

Chaméni mésa sé skiés...

Lost in shadows...

Ψάχνω...

Psáchno...

I search...

Ατέρμονα...

Atérmona...

Endlessly...

Γιά Λίγο...

Giá Lígo...

For a little...

Φως...

Fos...

Light...

Να βάλω για ύπνο...

Na válo gia ýpno...

To put to sleep...

Τά γαμημένα...

Tá gamiména...

The damn...

Γιατί...

Giatí...

'Whys'...

Πού δέν βολεύονται...

Poú dén volévontai...

That don't settle...

Και βλέπουν,

Kai vlépoun,

And see,

Όσο όλοι κοιτάζουν.

Óso óloi koitázoun.

While everyone looks.

Τήν ασχήμια γύρω μου,

Tín aschímia gýro mou,

At the ugliness around me,

Π.Κ

P.K

P.K