அப்பாவின் மௌனக் கண்ணீர் lyrics

அப்பாவின் மௌனக் கண்ணீர்

Appaavin Mouna Kanneer

ஒரு உயிரைத் தந்து…

Oru uyirai thandhu…

Giving a life…

உலகத்தை மறந்து…

Ulagathai marandhu…

Forgetting the world…

உனக்காக வாழ்ந்தவன்…

Unakkaaga vaazhnthavan…

He lived for you…

உன் அப்பா…

Un appaa…

Your father…

தன் கனவுகளைத் தொலைத்து…

Than kanavugalai tholaithu…

Losing his own dreams…

உன் கனவுகளை வளர்த்து…

Un kanavugalai valarthu…

Nurturing your dreams…

தன் கண்ணீரை மறைத்து…

Than kanneerai maraithu…

Hiding his tears…

உன் சிரிப்பில் வாழ்ந்தவன்…

Un sirippil vaazhnthavan…

He lived in your smile…

அவன் தான் அப்பா…

Avan thaan appaa…

That is father…

காலை முதல் இரவு வரை,

Kaalai muthal iravu varai,

From morning till night,

குடும்பத்திற்காக ஓடுகிறான்…

Kudumbathirkaga odugiraan…

He runs for the family…

தன் பசியைக் கூட மறந்து,

Than pasiyai kooda marandhu,

Forgetting even his own hunger,

பிள்ளையின் பசியைப் பார்க்கிறான்…

Pillaiyin pasiyaip paarkiraan…

He sees the child's hunger…

கல்விக்காக உழைக்கிறான்,

Kalvikaaga uzhaikkiraan,

He toils for education,

எதிர்காலத்தை நினைக்கிறான்…

Ethirkaalathai ninaikkiraan…

He thinks of the future…

வீடு, உடை, உணவு, நிம்மதி,

Veedu, udai, unavu, nimmathi,

Home, clothes, food, peace,

எல்லாவற்றையும் சுமக்கிறான்…

Ellavatrayum sumakkiraan…

He carries everything…

தன் உடல்நலம் மறந்தாலும்,

Than udalnallam marandhaalum,

Even if he forgets his own health,

உன் நலனையே நினைக்கிறான்…

Un nalanaiye ninaikkiraan…

He thinks only of your well-being…

தன் வயதை மறந்தாலும்,

Than vayathai marandhaalum,

Even if he forgets his age,

உன் வளர்ச்சியைப் பார்க்கிறான்…

Un valarchiyaip paarkiraan…

He watches your growth…

ஆனால் அவன் மனதில் மட்டும்,

Aanaal avan manathil mattum,

But in his heart alone,

ஒரு கேள்வி தினம் கேட்கிறான்…

Oru kelvi thinam ketkiran…

He asks one question daily…

நான் வாழ்ந்த இந்த வாழ்க்கையில்,

Naan vaazhntha intha vaazhkaiyil,

In this life I lived,

எனக்கென்று யார் இருக்கிறார்கள்?

Enakkendru yaar irukkiraargal?

Who is there for me?

அப்பாவின் அன்பை மறந்திடாதே…

Appaavin anbai maranthidaathe…

Don't forget father's love…

அவர் தியாகத்தைத் தள்ளிடாதே…

Avar thiyagathai thallidaathe…

Don't push away his sacrifice…

உலகமே உன்னைப் பாராட்டினாலும்,

Ulagame unnai paaraattinaalum,

Even if the whole world praises you,

அவர் மனதை நோகடிக்காதே…

Avar manathai nogadikkaathe…

Don't hurt his heart…

அம்மாவின் கண்ணீரும் புனிதம்தான்…

Ammaavin kanneerum punithamthaan…

Mother's tears are also sacred…

அப்பாவின் வலியும் உண்மைதான்…

Appaavin valiyum unmaithaan…

Father's pain is also true…

இருவரின் அன்பில் வளர்ந்த நீ,

Iruvarin anbil valarntha nee,

You who grew up in the love of both,

இருவருக்கும் மரியாதை கொடு…

Iruvarukkum mariyathai kodu…

Give respect to both…

ஒரு குடும்பம் வாழ்வதென்றால்,

Oru kudumbam vaazhvathandraal,

For a family to live,

ஒரு மனம் மட்டும் போதாதே…

Oru manam mattum pothaathe…

One heart alone is not enough…

அன்பும் மரியாதையும் சேர்ந்தால்தான்,

Anbum mariyathaiyum sernthaalthaan,

Only when love and respect combine,

அந்த இல்லம் சொர்க்கமாகுமே…

Antha illam sorgamaagume…

That home becomes heaven…

அவரும் ஒரு மனிதர்தானே…

Avarum oru manitharthane…

He is also a human being, isn't he…

அவருக்கும் ஒரு மனமிருக்குமே…

Avarukkum oru manamirukkume…

He also has a heart, doesn't he…

சொல்லாமல் சுமக்கும் வலிகளை,

Sollamal sumakkum valigalai,

The pains he carries without telling,

யாராவது புரிந்துகொள்வார்களா?

Yaaravathu purinthukolvaargalaa?

Will anyone understand?

கோபம் என்று சொல்லிவிடாதே,

Kobam endru solli vidaathe,

Don't call it anger,

குறை என்று முடிவு செய்திடாதே…

Kurai endru mudivu seithidaathe…

Don't decide it's a fault…

அவர் சொல்லும் ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும்,

Avar sollum ovvoru vaarthaiyilum,

In every word he says,

குடும்பத்தின் கவலை இருக்கலாம்…

Kudumbathin kavalai irukkalaam…

There might be family worries…

மனைவியின் மனமும் கேட்க வேண்டும்,

Manaiviyin manamum ketka vendum,

The wife's heart must also listen,

குழந்தையின் கனவும் காக்க வேண்டும்…

Kuzhanthaiyin kanavum kaakka vendum…

The child's dream must also be protected…

ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொண்டால்,

Oruvarai oruvar purinthukondaal,

If everyone understands each other,

வாழ்க்கை அழகாய் மாறிடுமே…

Vaazhkai azhagaai maaridume…

Life will become beautiful…

நான் யார் என்று தீர்ப்பு சொல்ல,

Naan yaar endru theerpu solla,

To judge who I am,

உனக்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது?

Unakku enna urimai irukkirathu?

What right do you have?

என் வாழ்க்கையை நான் அறிவேன்,

En vaazhkaiyai naan ariven,

I know my life,

என் மனசாட்சி எனக்குத் தெரியும்…

En manasaatchi enakku theriyum…

My conscience knows me…

நான் கடினமானவன் என்று சொன்னாய்,

Naan kadinamaanaan endru sonnaai,

You said I am harsh,

நான் கோபக்காரன் என்று சொன்னாய்…

Naan kobakkaaran endru sonnaai…

You said I am short-tempered…

ஆனால் என் மௌனத்தின் பின்னாலே,

Aanaal en mounathin pinnale,

But behind my silence,

எத்தனை காயங்கள் தெரியுமா?

Ethanai kaayangal theriyumaa?

Do you know how many wounds there are?

என் உழைப்பை மட்டும் பார்த்தாயே,

En uzhaippai mattum paarthaaye,

You only saw my hard work,

என் உணர்வைப் பார்க்க மறந்தாயே…

En unarvaip paarkka maranthaaye…

You forgot to see my feelings…

என் கடமையை மட்டும் கேட்டாயே,

En kadamaiyai mattum kettaaye,

You only asked for my duty,

என் அன்பை ஏன் உணர மறந்தாயே?

En anbai yen unara maranthaaye?

Why did you forget to feel my love?

நான் எதிர்பார்ப்பது செல்வம் அல்ல,

Naan ethirpaarpathu selvam alla,

What I expect is not wealth,

நான் கேட்பது பெரிய பரிசும் அல்ல…

Naan ketpathu periya parisum alla…

What I ask is not a big gift either…

நான் உங்களுக்கா

Naan ungalukkaa

I am for you