Evin Işiği Sönmiş Anam lyrics

Uyyy... anam...

Ohh... my mother...

Bu evun kapisi açık,

The door of this house is open,

Ama dönenum yok artık...

But there's no one to return anymore...

Eski sanduk durur köşeda,

The old chest stands in the corner,

Bir mendilun kaldi içinde.

Only your handkerchief remains inside.

Kokun sinmiş duvarlara,

Your scent has permeated the walls,

Kimsem yoktur bu şehirde.

I have no one in this city.

Akşam olunca kapuya bakarum,

When evening comes, I look at the door,

Ayak sesun sanup aldanurum.

I mistake footsteps for yours and am deceived.

Bir ömür seni beklemişum,

I've waited for you a lifetime,

Kendume bile anlatamayrum.

I can't even explain it to myself.

Bir tas su koydum masaya,

I put a glass of water on the table,

Sanki geleceksun akşama.

As if you'll come this evening.

Ben seni uğurlamadum ki,

I didn't bid you farewell,

Nasıl alışayim yokluğuna?

How can I get used to your absence?

Evin işiği sönmiş anam,

The light of the house has gone out, my mother,

Benum bahtum kara yazılmış.

My fate is written in black.

Gidenun ardindan bakarum,

I look after the one who left,

Ömrüm kapuda yaşlanmış.

My life has grown old at the door.

Al beni de yanuna dağlar,

Take me with you, mountains,

Bu hasret içumde kan ağlar.

This longing cries blood within me.

Herkes bir gün yuvasina döner,

Everyone returns to their home one day,

Benum yuvam beni ağlar.

My home cries for me.

Ocakta çay soğur durur,

Tea cools on the stove,

Pencerede akşam oturur.

Evening sits at the window.

Bir zamanlar şen olan ev,

The house that was once cheerful,

Şimdi sesume bile küser.

Now even resents my voice.

Komşu sorar, nasilsun der,

A neighbor asks, 'How are you?'

Güler gibi yaparum meğer.

I pretend to smile, it seems.

Gözlerumden yaş süzülür,

Tears stream from my eyes,

İnsan en çok susarken yanar.

A person burns most when silent.

Uyyy... anam, duyar misun?

Ohh... my mother, do you hear?

Ben hâlâ o çocuk muyum?

Am I still that child?

Bir kere daha saril bana,

Hug me one more time,

Ben bu dünyada yorulmuşum...

I am tired in this world...

Evin işiği sönmiş anam,

The light of the house has gone out, my mother,

Benum bahtum kara yazılmış.

My fate is written in black.

Gidenun ardindan bakarum,

I look after the one who left,

Ömrüm kapuda yaşlanmış.

My life has grown old at the door.

Al beni de yanuna dağlar,

Take me with you, mountains,

Bu hasret içumde kan ağlar.

This longing cries blood within me.

Herkes bir gün yuvasina döner,

Everyone returns to their home one day,

Benum yuvam beni ağlar.

My home cries for me.

Kapuyu kilitlemeyun...

Don't lock the door...

Belki bir gün dönerum...

Maybe one day I'll return...

Uyyy... anam...

Ohh... my mother...